Lut 01 2018

XI WIELKOPOSTNY DZIEŃ SKUPIENIA

  „Nie wystawiaj swej duszy na pokusy, mówi Duch Święty, ponieważ radość serca jest życiem duszy i niewyczerpanym skarbcem świętości; natomiast smutek jest powolną śmiercią duszy i nie służy niczemu”.

św. Ojciec PIO

 

dzskupienia

Sty 31 2018

Jest nowy numer naszego pisma

 

Jubileusz w Brzesku… Grupa Modlitwy św. O. Pio przy parafii NMP Matki Kościoła i św. Jakuba Ap. w Brzesku świętowała 13. rocznicę powstania. Do tej uroczystości przygotowała się przez Adwentowe Rekolekcje z O. Pio, które głosił ks. prałat Andrzej Liszka diecezjalny koordynator GM.

Sty 16 2018

Pielgrzymka do Włoch – X.2018 r.

Pielgrzymka czcicieli św. Ojca Pio z Polski do San Giovanni Rotondo w 100-lecie stygmatyzacji i 50 rocznicę śmierci św. Ojca Pio

Pobierz PDF

GMOP2018v2

 

Sty 03 2018

Następne spotkanie naszej grupy

01img_5883Następne nasze spotkanie:

  • 13.01.2018 godz. 19.00,
  • 3.02.2018 godz. 19.00,
  • 3.03.2018 godz. 19.00.

Sty 03 2018

Rok 2018 to 100-lecie Stygmatyzacji O.Pio i 50-ta rocznica Jego śmierci

Kalendarium św. Ojca Pio


25 V 1887 – Grazio i Giuseppie – małżonkom Forgione z Pietrelciny rodzi się drugi syn, któremu nazajutrz na chrzcie św. nadają imię Francesco
1897 – 10-1etni Francesco Forgione przyjmuje w swej rodzinnej parafii I Komunię św.
1899 – 12-1etni Francesco przystępuje do sakramentu bierzmowania
6 I 1903 – Opuszcza dom rodzinny i wstępuje do nowicjatu kapucynów w pobliskim
22 I 1903 – Po odprawieniu rekolekcji przyjmuje kapucyński habit oraz imię zakonne brata Pio (Piusa) z Pietrelciny.
22 I 1904 – Brat Pio, wyróżniający się zdyscyplinowaniem i posłuszeństwem, po ukończeniu nowicjatu składa pierwsze śluby zakonne.
25 I 1904 – Udaje się do zakonnego seminarium w San Elia a Pianisi, by studiować filozofię, a potem do Montefusco gdzie studiuje teologię.
27 I 1907 – Brat Pio składa śluby wieczyste.
19 XII 1908 – Otrzymuje niższe święcenia kapłańskie.
18 VII 1909 – Otrzymuje święcenia diakonatu.
10 VIII 1910 – Zostaje wyświęcony na kapłana w katedrze w Benevento.
1911 – 1916 – Ojciec Pio ze względu na zły stan zdrowia zostaje w Pietrelcinie
1915 – 1918 – Kilkakrotnie, w czasie wojny światowej, powoływany do służby wojskowej i zwalniany z uwagi na zły stan zdrowia.
28 VII 1916 – Przybywa do San Giovanni Rotondo, gdzie pełni obowiązki kierownika duchowego chłopców przygotowujących się do stanu zakonnego.
20 IX 1918 – Klęcząc przed wizerunkiem Ukrzyżowanego w kościele Matki Bożej Łaskawej w San Giovanni Rotondo O.Pio otrzymuje stygmaty – pięć ran Chrystusowych
1919 – Pierwsze medyczne badania niezwykłych ran stygmatyzowanego zakonnika. Rozpoczynają się, trwające pół wieku, odwiedziny dostojników kościelnych, dziennikarzy, zakonników, pobożnych pielgrzymów, ludzi niewierzących, pragnących zobaczyć O. Pio i przekonać się osobiście o surowej świętości życia tego zakonnika.
17 VI 1923 – Kongregacja Świętego Oficjum, zajmująca się czystością wiary i obyczajów postanawia nałożyć pewne ograniczenie na kontakty O. Pio „ze światem”, by uniknąć niezdrowego rozgłosu wokół jego osoby i czynów. Nakazano mu, między innymi, by Mszę św. odprawiał „prywatnie” o różnych porach; by nie udzielał błogosławieństw wiernym; by nie godził się na pokazywanie stygmatów ani ich całowanie, by nie odpisywał na żadne listy ani sam, ani przez inne osoby.
26 VI 1923 – wskutek żądań wzburzonej ludności Foggii i okolic władze zakonne postanowiły, że O. Pio będzie nadal jak dotychczas odprawiać Mszę św. w kościele.
3 I 1929 – W San Giovanni Rotondo umiera bawiąca w odwiedzinach u syna matka O. Pio, Giuseppa Forgione.
9 VI 1931 – Pismo wydane przez Św. Oficjum pozbawia O. Pio prawa do sprawowania wszystkich funkcji kapłańskich z wyjątkiem odprawiania Mszy św. ale bez uczestnictwa
l5 VII 1933 – Po licznych wizytacjach dostojników kościelnych, którzy wyjeżdżali z klasztoru San Giovanni Rotondo pod wrażeniem przepojonego modlitwą, cierpieniem i posłuszeństwem życia 0. Pio, otrzymał on zezwolenie na odprawianie Mszy św. w kościele i spowiadanie wiernych.
9 I 1940 – O. Pio inicjuje budowę szpitala, który sam nazwał Domem Ulgi w Cierpieniu.
1950– Powstają utworzone przez O. Pio pierwsze „Grupy Modlitwy”, czyli pobożne zrzeszenia wiernych, modlących się wraz ze Stygmatykiem z San Giovanni Rotondo w intencjach Kościoła, z Kościołem i w Kościele.
5 V l956– Uroczyste otwarcie nowoczesnego szpitala. „Powstało nowe dzieło, powiedział O. Pio, które stworzyła Boża Opatrzność posługując się ludźmi. Powstało nowe dzieło, owoc ofiar i wyrzeczeń, które przyczyni się do pomnożenia chwały Bożej i przyniesie ulgę.
1959 – O.Pio zostaje sam uzdrowiony w sposób trudny do wyjaśnienia przez medycynę.
1966 – Coraz bardziej pogarszający się stan zdrowia sprawia, że O. Pio otrzymuje zezwolenie na odprawianie Mszy św. „na siedząco”. W tym też roku przybywają licznie goście, by uczcić 50 rocznicę pobytu O. Pio w San Giovanni Rotondo.
1967 – Ani podeszły wiek (O. Pio ukończył 80 lat), ani cierpienia związane z ciągle otwartymi ranami na dłoniach, stopach i w boku nie przerywają jego posługiwania w konfesjonale. Obliczono, że tylko w ciągu jednego roku wyspowiadał ok. 10 tys. mężczyzn i ok. 15 tys.
1968 – Stolica Apostolska uznaje „Grupy Modlitwy” za zrzeszenia religijne.
22.X 1968 – 50 rocznica stygmatyzacji. W tym dniu O. Pio, jak zwykle. odprawił cichą Mszę św. o godz. 5 rano.
22 IX 1968 – O. Pio odprawia ostatnią w życiu Mszę św. dla przedstawicieli „Grup Modlitwy” zebranych w San Giovanni Rotondo z okazji 50-lecia stygmatyzacji ich.
23 IX 1968 – O godz.2.30 rano O. Pio umiera. Tuż przed śmiercią zaczęły goić się stygmaty, a zdjęcia zrobione tuż po skonaniu ukazują gładką skórę w miejscach, z których przez pół wieku sączyła się krew.
18.12.1997– ogłoszenie Dekretu o heroiczności cnót Ojca Pio.
2.05.1999– beatyfikacja Ojca Pio.
16.06.2002 –kanonizacja Ojca Pio.

Lis 22 2017

Święto Niepokalanego Poczęcia NMP – Godzina Łaski dla całego świata 12.00 – 13.00

8 GRUDNIA godzina 1200 do 1300 

Nowenna od 29.11

Matka Boża, objawiając się pielęgniarce Pierinie Gilli we Włoszech, w Montichiari, w święto Niepokalanego Poczęcia, 8 XII 1947 roku powiedziała:

  • „Życzę sobie, aby mnie czczono jako Maryję Różę Mistyczną, Matkę Kościoła”
  • „Życzę sobie, aby każdego roku w dniu 8 grudnia w południe miała miejsce Godzina Łaski dla całego świata.”
  • „Dzięki modlitwie w tej godzinie ześlę niezliczone łaski dla duszy i ciała. Będą liczne nawrócenia.”
  • „Pan, mój Boski Syn Jezus okaże wielkie miłosierdzie, jeżeli dobrzy ludzie będą się modlić za swych grzesznych braci.”
  • „Ci, którzy nie mogą przyjść do kościoła, niech modlą się w domu.”
  • „Jest moim życzeniem, aby ta Godzina Łaski była praktykowana na całym świecie.”

 

   To szczególna godzina i dobrze będzie, jeśli zdołasz wykorzystać ją całą. Im więcej czasu spędzisz z Maryją, tym więcej łask spłynie na ciebie i tych, których nosisz w sercu. Dlatego postaraj się oddać Niepokalanej całą świętą godzinę. Jeżeli to niemożliwe, przybliż się do Jej Niepokalanego Serca na tyle czasu, na ile cię stać. Każda chwila, którą spędzisz przytulony do obietnicy Matki Bożej, okaże się bezcenna!

     Zacznij od przypomnienia sobie obietnic Matki Najświętszej.

     „W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.

     Skup się na modlitwie i zapytaj siebie: „Co obiecuje mi Matka Najświętsza?”. Ona zapewnia, że Godzina Łaski „zaowocuje wieloma nawróceniami”.

     Proś o łaskę nawrócenia dla tych, którzy jej najbardziej potrzebują.

     „Serca zatwardziałe i zimne jak ten marmur zostaną dotknięte Bożą łaską i staną się wiernymi czcicielami naszego Pana, i będą Go szczerze miłować (…)”.

     Proś o tę łaskę dla siebie i najbliższych.

     „Przez to nabożeństwo uzyskacie wiele łask duchowych i cielesnych”.

     Nie bój się prosić o łaski – nawet największe!

     „Nasz Pan, mój Boski Syn, Jezus, ześle swe przeobfite Miłosierdzie, jeżeli dobrzy ludzie będą stale modlić się za swych grzesznych braci (…)”.

     Proś o łaskę nawrócenia dla grzeszników.

     „Każdy, kto będzie modlić się w tej intencji i wylewał łzy pokuty, odnajdzie pewną drabinę niebieską, przez me macierzyńskie Serce będzie też miał zapewnioną opiekę i łaskę”.

     A teraz podziękuj za tę łaskę, którą ci dziś Matka Najświętsza gwarantuje!

     W tym momencie możesz zacząć rozmawiać z Maryją modlitwami, które są najbliższe twemu sercu. Odmów Różaniec, przeplatając go aktami miłości (Boże, choć Cię nie pojmuję…) i żalu za grzechy (Ach, żałuję za me złości…). Wyznaj swą wiarę w Boga (Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego), wychwalaj Jego dobroć (Chwała na wysokości Bogu), oddaj się Maryi pod opiekę (Cały jestem Twój, o Maryjo). To słowa szczególnie miłe Maryi. One otworzą dla ciebie Jej Serce, ciebie zaś niech otworzą na Jej dary.

Lis 20 2017

Semeron to znaczy Dzisiaj

Inf.RDN

Lis 15 2017

Jest nowy numer naszego pisma…

Tematem tegorocznych rekolekcji, które przeżywaliśmy w dniach 15-17 września w OR Arka” w Gródku n/Dunajcem, była myśl O. Pio: „Maryja niech będzie jedyną racją twego życia i niech prowadzi cię do bezpiecznego portu wiecznego zbawienia. Niech  będzie dla ciebie pięknym wzorem i natchnieniem do ćwiczenia się w cnocie”. W czasie rekolekcji z Ojcem Pio, patrzyliśmy na Maryję, jako nasz wzór i nasze natchnienie…

Paź 12 2017

Fotorelacja z Festynu – Niedziela z Ojcem Pio – 2017 r.

Wrz 18 2017

Jest nowy numer naszego pisam

Zwyciężajmy miłością 05-2017

U Matki Bożej Tuchowskiej 9.07 wielu czcicieli O. Pio przybyło do Sanktuarium w Tuchowie, aby uczestniczyć w Eucharystii sprawowanej w ich intencjach w ramach Wielkiego Odpustu. Hasło tegorocznego odpustu brzmiało „Maryjo, pomóż nam odważnie głosić Ewangelię” Eucharystii przewodniczył i homilię wygłosił ks. prałat  Andrzej Liszka – diecezjalny koordynator Grup. Mówiąc o odwadze, kaznodzieja podał przykład niezwykłego świadectwa pewnej katoliczki, która podczas przesłuchiwania przez KGB powiedziała, że jest szczęśliwa, bo dzięki niej wiele osób usłyszało o Chrystusie i poznało Ewangelię. Mówił też o odwadze u osób publicznych, niekryjących swej wiary w niesprzyjającym otoczeniu. Jedną z nich jest rosyjski pisarz Władimir Maksimow, który pisał: „Ewangelia jest dla mnie księgą, z której czerpię natchnienie. Jest wiecznie otwartą bramą na łaski Boga, do Jego życiodajnego Serca”…